UITVERKOOP Als ik één verslaving van mezelf mag noemen, dan is het zeker mijn liefde voor schijfjes. Muziekschijfjes. Zover ik mij kan herinneren haal ik mijn hele leven al van elke gulden die ik te pakken kreeg schijfjes. Begonnen met de kartonnen cd-singletjes (CDS), overgestapt naar de jewelcase cd-singeltjes (CDM) door naar, toen het grote geld binnen kwam stromen, de échte albums. Resultaat: honderden, honderden schijfjes. Waar ik nu niet meer naar omkijk en eens in de zoveel tijd de stof en nicotineaanslag vanaf mag poetsen. Jolly.

Mijn verzameling ziet er dan inmiddels ook uit als een bescheiden Virgin Store. Je kunt er gerust een dag in snuffelen en jezelf kwijt raken. Tijd voor markplaats dus! Hele discografieën vliegen de kast uit voor tientjes werk, maar het ruimt lekker op.

Supertof dat marktplaats, maar damn, verslavend! Elke dag even checken of je nieuwe biedingen zijn, maar nog erger, van je nieuw gegenereerde inkomsten meteen weer andere ouwe troep kopen. Niet doen, kekness, niet doen. Of zoals Oprah zou roepen: “De-clutter, America, deeeeeeee-clutter!” (wat zullen we d’r missen). Dus elke avond even met de camera door huis banjeren, op zoek naar nieuwe zaken die we marktplaats op kunnen slingeren. Zolang ik straks niet op enkel een krukje in de woonkamer  zit met m’n iPhone op, ga ik nog even door.